← Tüm yazılar

Kapısı kapalıyken bağ kurmak

· Uzman Psikolog Umut DurmazKapısı kapalıyken bağ kurmak: odasında kitap okuyan bir genç ve kapıda bekleyen ebeveyni

Okuldan geldi, ayakkabılarını çıkardı ve odasına geçti. Eskiden çantasını bırakır bırakmaz gününü anlatan çocuğunuzun ardından bakarken aklınıza bir soru gelebilir: “Bana anlatmak istemediği bir şey mi var?” Oysa aynı kapının iki tarafında farklı ihtiyaçlar olabilir. Siz gününün nasıl geçtiğini merak ederken o, kalabalık bir günün ardından biraz sessizlik arıyor olabilir.

Kapıyı çaldıktan sonra beklemek

Ergenlikte insan, zamanının bir bölümünü nasıl geçireceğine ve neyi ne zaman paylaşacağına kendisi karar vermek ister. Ebeveyn olarak buna yer açmanın en sade yollarından biri, içeri girmeden önce kapıyı çalmak ve yanıtı beklemektir. “Biraz sonra” dediğinde bekleyebilmeniz, sözünün evde bir karşılığı olduğunu gösterir.

Merakınızı ifade ederken kendi ihtiyacınızı da söyleyebilirsiniz. “Neden yine odandasın?” diye sormak yerine “Bugün seni pek göremedim, seni özledim. Çay demliyorum, istersen gel” demeyi deneyin. İlk cümleye bir açıklama vermesi gerekir. İkincisinde ise kabul edebileceği bir davet vardır.

Konuşmak için yan yana gelmek

Bazen sohbet, yüz yüze oturup “Hadi konuşalım” dediğinizde başlamaz. Akşam sofrayı birlikte kurarken dinlediği bir şarkıyı açması ya da market yolunda okuldan bir olayı anlatması da size açtığı bir kapıdır. Böyle bir anda hemen öğüt vermek yerine “Sonra ne oldu?” diye sorup anlatmasına zaman tanıyabilirsiniz.

Bir akşam davetinizi geri çevirdiğinde ertesi gün de sizi yanında bulabileceğini bilmesi önemlidir. Ailece yemek saati gibi ortak düzenleri sürdürürken yalnız kalmak istediği zamanlara da yer açabilirsiniz. Kapının önünde bazen tek bir cümle yeter: “Tamam, ben mutfaktayım.”

Bu yazı, Umut Durmaz’ın ergenlikte mahremiyet ve aile içi iletişim üzerine paylaşımından yola çıkılarak hazırlanmıştır. İlgili videoyu Instagram’da izle ↗